تکواندو یک ورزش رزمی کره*ای و یکی از ورزش*های المپیکی است.
تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش*های رزمی در سراسر دنیا است.

کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل شده است: تِ: ضربه زدن با دست، کوان: ضربه زدن با پا، دُ: راه و روش.

فنون تکواندو از ورزش*های سنتی تاریخ کره استخراج و پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده*است.

اگرچه این ورزش تأثیراتی از کاراته پذیرفته و شباهت*هایی نیز با برخی سبک*های کونگ فو در آن به چشم می*خورد، اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با حریف و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد، آن را از تمام سبک*های رزمی موجود متمایز می*کند.



پرونده*ها:

هادی ساعی / یوسف کرمی /

فدراسیون تکواندو /



قدمت این رشته به گواهی دیوارنگاره*ها و نقاشی*های به جا مانده در مقبره*های مویونگ چانگ در کره شمالی به ۲۰ قرن پیش می*رسد. همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن*تر از سایر ورزش*های مرسوم در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.

پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزش*های رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته*های ژاپنی همانند کاراته و جودو آمیخته شده بود، در عین حال بسیاری از رزمی*کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن*ها را وارد کره کرده بودند.

در آن زمان بیشتر اصطلاح*های تانگ سو دو و «کونگ سو دو» برای نام*گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار می*رفت.

لفظ کره*ای کیوروگی به مبارزات جذاب و دیدنی تکواندو اطلاق می*شود. مبارزات تکواندو نسبت به سایر رشته*های رزمی از سطح حفاظتی ویژه ای برخوردار است و کارشناسان این رشته با بهره گیری از لوازم محافظ، امنیت و سلامتی را برای ورزشکاران به همراه آورده*اند.

بهره گیری از ساق بند، کاپ، لثه، هوگو و کلاه توسط تکواندو کاران در مبارزات باعث شده تا آسیب*های ورزشی این رشته در حد صفر باشد و کمترین مصدومیتی متوجه ورزشکاران فعال در تکواندو باشد.

در واقع مبارزات تکواندو به نحوی طراحی شده است که ضریب آسیب دیدگی به حداقل ممکن تقلیل یابد و این امر استقبال کودکان و نوجوانان را در جهت انجام مبارزات تکواندو و رشد در بخش المپیکی تکواندو است افزایش داده است.

مبارزات تکواندو در 3 راند 2 دقیقه*ای برگزار می*شود و ورزشکاران در این زمان روی تشک مسابقه تکواندو که شیاپ چانگ نام دارد به قضاوت یک داور وسط و 4 داور کنار برای کسب امتیاز و پیروزی به مبارزه می*پردازند.

مسابقات تکواندو در سطح جهان از حساسیت بالایی برخوردار است و به همین دلیل همواره با حواشی خاصی همراه بوده است.