اسکواش ورزشی راکتی است که به صورت تک*نفره (۲ بازیکن) و دونفره (۴ بازیکن) در زمینی کاملا احاطه*شده با دیوارهای معمولا شیشه*ای انجام می*شود.
شیشه*ای بودن دیوارها، تماشای بازی توسط تماشاگران را امکان*پذیر می*کند. در مسابقه*های بین*المللی دیوارهای بیشتری از جنس شیشه در نظر گرفته می*شود.

یکی از دشواری*های اسکواش این است که برخلاف دیگر ورزش*های راکتی، توپ در اغلب اوقات از پشت سر بازیکن می*آید. اسکواش با توپ و راکت مخصوص بازی می*شود.

در اسکواش باید به توپ طوری ضربه زد که حریف نتواند به راحتی ضربه بعدی را به دیوار بزند و یا به دشواری واکنش نشان دهد.

اسکواش نخستین بار در سال ۱۸۳۰ در مدرسه هارو در انگلستان ابداع شد. در سال ۱۸۷۴ این رشته ورزشی و مسابقه*های آن در انگلستان رسمیت یافت و در سال ۱۸۸۳ نخستین زمین اسکواش در شهر آکسفورد ساخته شد.

در سال ۱۹۱۱ قوانین بازی و ابعاد زمین توسط انگلیسی*ها تعیین شد و به شکل امروزی درآمد. در سال ۱۹۶۷ فدراسیون بین*المللی اسکواش با شرکت ۷ کشور تاسیس شد و در سال ۱۹۹۲ نام آن به فدراسیون جهانی اسکواش (wsf) تغییر کرد.



اسکواش از سال ۱۳۲۰ با ورود کارکنان انگلیسی شرکت نفت آبادان و ساخت سالن اسکواش برای آنان وارد ایران شد.

نخستین فدراسیون اسکواش ایران در سال ۱۳۵۳ تاسیس، اما پس از یک سال منحل شد و در سال ۱۳۷۲ دوباره راه*اندازی شد.

مسابقه اسکواش با زدن سرویس آغاز می*شود و پس از برخورد به دیوار با زاویه*ای معین وارد زمین سرویس می*شود. هر بازیکن به طور یکی *در میان توپ را با راکت به دیوار روبرو می*زند و حریف باید آن را به همان دیوار برگرداند.

ضربه*ها باید با سرعت و زاویه*ای زده شوند که حریف نتواند توپ را به دیوار روبرو برگرداند. مسابقه اسکواش شامل سه یا پنج گیم و هر گیم دارای ۹ امتیاز است.

انواع اسکواش:

مینی اسکواش
اسکواش ساحلی
اسکواش باز